Recensie: Gedichten die vrouwen aan het huilen maken ~ Samengesteld door: Isa Hoes.

 

9789044629538

Deze week is het De Poëzieweek. De Poëzieweek 2016 is begonnen op donderdag 28 januari en duurt nog t/m woensdag 3 februari.

Lees hier meer over deze bundel:


61 vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse vrouwen over poëzie die hen ontroert.

Een ideale bundel om mee te beginnen, wanneer je graag weer wat vaker een boek wil lezen. Maar als het lezen bij jou, net als bij mij, er om welke reden dan ook vaak bij inschiet. En zodoende begon ik dus in deze bundel.
 
Ik zal hier delen wat mij raakte.
En als je benieuwd bent naar meer, dan raad ik je aan dit boek te kopen 😉

‘Het leven is een kans, profiteer ervan.
 Het leven is mooi, bewonder het.
 Het leven is een zegen, beproef het.
 Het leven is een droom, verwezenlijk die.
 Het leven is een uitdaging, neem die aan.
 Het leven is een plicht, vervul die.
 Het leven is een spel, speel het.
 Het leven is duur, koester het.
 Het leven is rijkdom, bewaar die.
 Het leven is liefde, geniet ervan.
 Het leven is een belofte, kom die na.
 Het leven is droefheid, overwin die.
 Het leven is een lied, zing het.
 Het leven is een strijd, aanvaard die.
 Het leven is een tragedie, zie die onder ogen.
 Het leven is geluk, maak het.
 Het leven is te kostbaar, verwoest het niet.
 Het leven is leven, vecht ervoor.’  ~ Moeder Teresa

… ‘Want: het leven is niet altijd even makkelijk en soms gebeuren er dingen die zó groot zijn dat je het niet meer weet’ …

‘Door hun woorden worden wij aangeraakt, staan we stil en voelen wij weer even waar het om gaat, wat we nodig hebben of waar we naar op zoek zijn.’ …
‘Gedichten laten ons verder kijken, naar werelden die niet van ons zijn maar net zo echt en met net zo veel bestaansrecht als de onze.’…  aldus Isa Hoes.

Het zijn allemaal vrouwen die zij bewonderd, inspirerend vind, moedig, grappig, talentvol en gepassioneerd.

Klein gedichtje: Judith Herzberg:

‘(WANT) houden van
is gauwer gezegd
dan langer gedaan
maar soms komt het
in het donker
op gang en dan
is er verder
geen houden meer aan.’

‘En liefde?’ Liefde is een onuitputtelijke bron, ook voor gedichten.’… Isa Hoes.

De fragmenten die ik hier nu kies om te delen hebben in elk geval al een plekje in mijn hart, hopelijk raken ze nog vele harten.

Ik vond ook wel herkenning in Ans Markus: ‘…al blijft het zelfs nu nog een gevecht om me staande te houden in deze maatschappij die toch ernstig gericht is op succes en status.’ en ze iets verderop een tekst van Joost van den Vondel deelt: ‘Elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel’.
En hoe ze in het begin beschrijft dat ze altijd overal haar inspiratie vandaan haalt of teksten uit een krant of blad scheurt. Daar herken ik ook wel iets van mezelf in. Ze zegt ook ‘Tegenwoordig is de zoektocht iets moois geworden en voel ik me gelukkig dat hij nog lang niet ophoudt (althans dat hoop ik) Ik blijf me verwonderen, er zullen nog vele papiertjes uitgescheurd worden als een waarschuwing, inspiratie of als een geschenk.’   

Astrid Joosten koos voor het onderstaande gedicht;

‘Jij bent het beste wat mij is overkomen
 Paul van Vliet

Jij bent het beste wat mij is overkomen
Jij hebt het mooiste uit mij omhooggetild
Door jou heb ik toch nog kunnen reiken aan mijn dromen
Aan wat ik ooit had willen zijn
Aan wat ik altijd heb gewild

Door jou kreeg ik de vrijheid om te kunnen kiezen
Door jou heb ik het hoogste en het diepste opgezocht
Door jou heb ik gewonnen juist door dingen te verliezen
Door jou heb ik alles ‘op de groei’ gekocht

En als ik ooit verslagen of doodgelopen
Zal neigen naar berusting en naar ‘goed dat was het dan’
Zal ik door jou, ondanks alles, op morgen blijven hopen.
En verder zoeken, nieuw verzinnen
Weer proberen en beginnen
Aan een volgend hoofdstuk en een beter plan

Jij bent het beste wat mij is overkomen
Omdat jij in mij geloofde en zei dat ik het kon
En omdat jij zei dat ik het beste was wat jou is overkomen
Heb jij mijn grens verlegd
Voorbij mijn horizon.’

Zelf heb ik dan nog geen liefdesrelatie aan de dood verloren, maar wel een zeer dierbare vriendin. En daarnaast ook vriendschappen die gelukkig nog levend en wel op aarde zijn, mensen die onvoorwaardelijk in mij blijven geloven of achter me staan en zeggen dat ik het kan. Het is fijn zulke vriendschappen te hebben, al zijn het er maar een paar, vooral op de momenten als je het zelf eventjes moeilijk hebt. En die momenten herkent iedereen vast wel.

Gedicht van rabbijn Awram Soetendorp:
Als ik ik ben…

‘als ik ik ben
 omdat jij jij bent
 en jij jij bent
 omdat ik ik ben
 dan ben ik niet werkelijk ik
 en jij niet werkelijk jij
 maar als ik ik ben
 omdat ik ik ben
 en jij jij bent
 omdat jij jij bent
 dan ben ik werkelijk ik
 en jij werkelijk jij’


Maar we zouden niet vergeten dat

Bert Schierbeek

‘maar we zouden niet vergeten dat
we hebben gelachen, gelachen hebben
we veel en dat zal ik niet vergeten
want we hebben gelachen en veel he?
en dat zullen we nooit vergeten om-
dat we zoveel gelachen hebben en dat
niet vergeten gvd wat hebben we gelachen
en niet en nooit vergeten dat we zo
hebben gelachen omdat we samen waren
en zoveel gelachen hebben dat we
het nooit zullen vergeten’ 

Ik zou hetzelfde als Christine van Stralen zeggen:  ‘ …(ik begrijp soms niet veel van dit leven maar wel dat ik doodga *)  bied het mij troost dat bij het voordragen van dit gedicht mijn dierbaren terug gaan naar het moment dat ze samen met mij gelachen hebben. En dat nooit zullen vergeten. Een mooie gedachte vind ik dat.’

*Uiteindelijk gaan we allemaal of je nu wilt of niet) 

 Voor een dag van morgen
 Hans Andreus

‘Wanneer ik morgen doodga
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.’

Vind dit gewoon een mooi gedicht,  heb het ooit al is elders gelezen of gehoord. Het spreekt voor zichzelf, zo sterk het is geschreven, dat we vaak niet weten wat er wel niet allemaal in iemand om kan gaan, hoe lief iemand een ander heeft of andersom, oordeel niet te snel.

Jij bent ~ Lars van der Werf

‘Jij bent,
en dat is het fijne
dat ze regen hebben
voorspeld, maar de
zon is gaan schijnen’

‘Heerlijk helder, speels en zitten vol liefde en humor.’ Ik begrijp Eva van de Wijdeven zoooo 😛 Goede keuze Eva 😉

‘Een mens zei hij is een kristal van kansen…
 Een mens zei hij is een vorstendom van mogelijkheden’Ellen Warmond ~ Sans Rancune Voorgedragen door: Gerdi Verbeet.

Hanneke Groenteman deelt een mooi gedicht over iemand missen. Het is een iets langer gedicht, maar mocht je dit boek kopen, je vind het op pagina 67.

‘Als we onszelf bevrijden van onze angst, bevrijdt onze aanwezigheid automatisch andere mensen’ Uit: Onze grootste angstMarianne Williamson  
Voorgedragen door: Imanuelle Grives.

Het jezelf herpakken en doorgaan zit ook in deze bundel, erg inspirerend en mooi verwoord door Jeanine Hennis Plasschaert. Haar gekozen gedicht beschrijft die innerlijke strijd zo ontzettend mooi en beeldend.

‘Maar je kunt me niet verlaten’.. klinkt de laatste regel van het gedicht dat Liesbeth Staats uitgekozen heeft.

Over huilen en geraakt worden door taal
Deze bundel heeft het allemaal…

Een tekst die mij ook direct aanspreekt, waarschijnlijk omdat ik het liedje ervan al kende, is de tekst van; Herman Finkers: Liever dan Geluk; Voorgedragen door: Myrthe van der Meer:

 

Huub Oosterhuis‘ Een mens te zijn op aarde
                                            is leven van de wind’

Over ‘Achterstallig onderhoud van het verleden’ .. aldus Sonja Barend:

Ben Ali Libi
Willem Wilmink

‘Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
dus keek ik er met verwondering naar:
Ben Ali Libi. Goochelaar.

Met een lach en een smoes en een goocheldoos
en een alibi dat ie zorgvuldig koos,
scharrelde hij de kost bij elkaar:
Ben Ali Libi, de goochelaar.

Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost
dat Nederland nodig moest worden verlost
van het wereldwijd joods-bolsjewitisch gevaar.
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.

Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

In ’t concentratiekamp heeft hij misschien
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
Ben Ali Libi, de goochelaar.

En altijd als ik een schreeuwer zie
met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel?
Hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.’

‘Want er zit een jonge vrouw vanbinnen, verlangend om uit te breken.’ Stine Jensen houd van melancholische poëzie.

Een jonger vrouwAnkie Peypers

‘In mij is een jonger vrouw dan ik
met lichter ogen en smaller handen
Zij staat op kleine gespitste voeten
door mijn ogen naar buiten te zien.
Zij kijkt naar de dagen, naar licht en naar kleuren,
ziet alles verwonderd, ziet alles schoon.
Beiden verlangen we, dat zij kon spreken,
dat zij kon bewegen en leven en breken
de donkere, die om haar woont.’

‘Het gedicht maakt verdriet in mij wakker om wat ik ben kwijtgeraakt. Tegelijkertijd doet het me realiseren dat het land van grote mensen een uitgang heeft’ … aldus Tjitske Jansen over het gedicht van; Annie M.G. Schmidt: hier een kort fragment; 

Aan een klein meisje

‘Dit is het land, waar grote mensen wonen.
 Je hoeft er nog niet in; het is er boos.
Er zijn geen feeën meer, er zijn hormonen
en altijd is er weer wat anders loos. …’

Isa sluit af met een bijzonder verhaal over een dakloze man die gedichten schrijft, zo ontroerend, dit moet ik dan ook doorgeven:

‘Zij raakte mij veel
 veel te veel
 Ze raakt zacht
 Zonder aan te raken
 Zoals haar ogen mij zonder schuw lijken af te tasten
 Voel ik haar op elk plek
 Vooral wanneer zij in mijn oor
 Haar adem uitblaast
 Als een rilling glijdt haar geur
 Zo verslavend
 Voor mij alleen
 Van top tot teen’ ~ de Dichter uit het Vondelpark

‘Omdat dichters overal kunnen zijn, ook op plekken waar je het niet verwacht. Als je de tijd maar neemt en je oren en ogen openhoudt.’

Een bundel die je na afloop een opgelucht gevoel geeft met een lach op je gezicht.
Van oor tot oor,
je hart verwarmen zal en je ziel verlicht.

Ik hoop dat jullie door deze recensie ook benieuwd zijn naar deze prachtige bundel! Dat je eruit haalt wat jou raakt en dat een plekje geeft in je hart ❤ . Liefs Debbie.

gedichten-die-vrouwen-aan-het-huilen-maken

Het boek is in diverse boekhandels verkrijgbaar (ISBN: 978-90-446-2953-8)
Of via: Bol.com ~ Gedichten die vrouwen aan het huilen maken…

 

Bron: Gedichten die vrouwen aan het huilen maken.
Samengesteld door:  Isa Hoes. ~ ‘Alle dank en eer aan haar, voor het samenstellen van deze prachtige bundel!’


© Debbie : )      31-01-2016

Advertenties

Eén reactie

  1. Pingback: Persoonlijk ~ Q&A ~ Flow Magazine ~ 1000 vragen aan jezelf/ Part 48 | Bluebirds Over The Rainbow

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s