Recensie: Toon-de Biografie ~Jacques Klöters

1001004007625882

‘Ja eindelijk heb ik het boek ‘UIT’,
Al geloof ik dat dit een boek is in de categorie: ‘Nooit echt helemaal uit…’ 

Lees hier meer over dit boek: 


‘Zeker twee of drie keer ben ik opnieuw begonnen in dit boek, als het al niet vaker is. Niet omdat het geen goed boek is, juist wel! Ik denk vooral omdat het voor mijn doen best een DIK boek is 😉 , en ik simpelweg na een tijdje minder lezen de draad kwijt was van het verhaal, en dus begon ik na verloop van tijd weer opnieuw met frisse moed. En nu is het voor nu ‘UIT’…‘ Heb het met veel plezier gelezen! Aanrader ~ Must Read! 

13417547_1457604674304233_2945499608288876331_n


Intro:
‘Toon Hermans was de meest geliefde Nederlandse artiest van de twintigste eeuw. Hij stond met zijn shows maanden achtereen in Carré. Wanneer die op de televisie vertoond werden, keek heel Nederland. Hij haalde de hoogste kijk-en waarderingscijfers uit de Nederlandse televisiegeschiedenis.

Hoewel Toon meer dan tien jaar geleden stierf, is hij nog lang niet dood. Zijn werk bevatte geen actualiteit en was bestemd voor iedereen. Hij gaf niet om kennis en richtte zich meer op het hart dan op het verstand. Welnu, kennis veroudert, het wezen van de mens niet. 
Toon sprak veel over zijn jeugd, zijn gezin en over zichzelf op het toneel, hij schreef zijn memoires, we dachten alles van hem te weten. Maar Toon wist precies hoe diep het publiek in zijn ziel mocht kijken.

Jacques Klöters, eminent cabaretkenner en theaterwetenschapper, deed jarenlang onderzoek naar het leven van Toon Hermans. Wat voor jeugd had hij? Wat betekende Sittard voor hem? Hoe is hij de oorlog doorgekomen? Was hij altijd zo zonnig of had hij ook een duistere kant? Waar haalde hij zijn blijheid vandaan? Hoe was hij met vrouwen? Werkten zijn mensen graag voor hem? Hoe voedde hij zijn kinderen op? Was het een aardige man? Hoe leefde hij eigenlijk? Waaraan is hij gestorven? Hoe komt het dat zoveel mensen nog altijd van hem houden?

Op deze vragen geeft TOON, de rijke, liefdevol geschreven biografie, het antwoord.’

‘Jacques Klöters (1946) maakt deel uit van de Cabaretgroep Don Quishocking en is presentator van het populaire radioprogramma ‘De Sandwich’. Hij is de samensteller van veelgeprezen bloemlezingen (Omdat ik zoveel van je hou, Ik zou je het liefste in een doosje willen doen, Zo de ouden zongen) en, samen met Lisa Wade, van de dvd box met One Man Shows van Toon Hermans, waarvan 40.000 exemplaren werden verkocht.’

 

kloters-profiel


Enkele aantekeningen die ik maakte en fragmenten uit het boek:

‘Hoop dat ik een sfeerimpressie geef van wat je een beetje van dit boek kan verwachten. Ik heb in het begin aantekeningen gemaakt. Maar kon best grappig, soms mijn eigen aantekeningen niet heel duidelijk lezen, oeps, dus mijn excuus als dingen niet heel helder zijn, als het gaat om de samenhang. Maar als je het boek leest, dan snap je  juist meer het geheel en kom je vast de fragmenten tegen van mijn notities. Ene kant ook wel beter, kan ook moeilijk alles weggeven natuurlijk…  😉 ‘

Toon kon een liedje schrijven in vijf minuten, maar soms deed hij er ook 3 maanden over.

Toon geloofde niet in het instituut Kerk. Toon had wel vertrouwen dat de ziel voortleeft. En hij had wel veel met inspirerende personen als: Jezus, Gandhi en heiligen o.a: de Heilige Gemma Galgani. Ook filosofie boeide hem. Hij geloofde wel in God.

‘Een goede timing heb je of heb je niet’ ~ Toon

‘Bewonderen in verwondering’ ~ Toon over cabaretiers

Toon blijft altijd in controle en laat alleen die kant van zichzelf zien die hij kwijt wil;
– Toon de artiest op het toneel
– Toon de familievader, de minnaar, de man in de publiciteit, de schrijver, de werkgever, de Vriend en tenslotte ook nog de kleine Teun die altijd diep in hem verborgen zat, een angstige maar dappere jongen uit Sittard.

Toon’s favoriete kleur = Blauw.

Toon had een scherp gevoel voor wat er gaande was.
Toon was een dromer en Toon was een clown.

De kleine‘Teun was ondertussen Toon Hermans geworden.’ 

Door te tekenen en schilderen ontsnapte Teun aan de realiteit..

‘Ik bewonder Toon (Teun) omdat hij zo in zichzelf verzonken kon zijn. Denk omdat ik daar iets van mezelf in herken... – Debbie ‘

‘Toon werd ook een manusje van alles’... in de jaren voordat hij succesvol werd. Teun/ Toon had diverse baantjes: o.a. Decorateur/ etaleur.

‘Het hart was vol onzegbare gevoelens.
Kennelijk was ik toen al de loner die ik altijd zou blijven,
want dit soort  dingen deed ik altijd alleen.’

 Armoede komt ook voor in het levensverhaal van Toon. Hij maakte de tijden mee dat limonade nog een kwartje koste. En in en na de oorlog, de voedselbonnen waarmee men eten kon verkrijgen. Hij kende armoede in die jaren van zijn leven. 

Het mooie aan Toon…
‘Teun deed wat hij moest doen 
  tot hij kon doen wat hij het liefste deed.’ 

toon_hermans_met_hoed_en_bloem_2

 

Later…
‘Teun kwam bij een Joods gezin thuis en leerde de Joodse humor kennen, dat trok hem zeer aan, juist omdat hij het drama in die humor voelde.’

Er bestaat inmiddels zelfs een Toon Hermans wandeling: langs bomen waar Toon met vriendinnetjes kwam.

‘Ik weet een blij café
 dat is zo’n vrij café
 daar speelt de grammofoon la vie en rose
 en niemand drinkt er wat
 maar iedereen is zat
 van al dat onophoudelijk minnekozen
 dat is een lief café
 zo’n primitief café
daar kloppen opgewonden mensenharten

 o, dat is een goed café 
dat is een zoet café
daar hangt de koffiegeur rond de biljarten
dat is dat café waar de mensen van houden

je kunt er terecht met je kleine verdriet
dat is dat café waar de mensen van houden.’

Toon schreef eigen liedjes en improvisatie was zijn kracht.
Toon was gek van Buziau (Johan), een bekende clown/ artiest, zijn grote inspiratie/ voorbeeld/ leermeester.

omslag-boekje-buziau


Teuns Stappenplan: leerling-gezel-meester…

Imitatio: zijn meester nauwkeurig nadoen.
Aemulatio: Het voorbij streven van de meester.
Creatio: Het zelf scheppen op basis van al het geleerde.

Alles sloeg Teun op. Onder een tekening die hij van Buziau maakte schreef hij: ‘Dit ben ik!’

‘Beschaafde humor is het kenmerk der ware kleinkunst’

Teun werd Toon in Amsterdam. Daar voelde hij zich artiest.
Natuurlijk was het oorlog, de dag na de premiére werden de eerste razzia’s tegen de Joden gehouden. De Joden uit de Rivierenbuurt moesten verplicht verhuizen naar de Transvaalbuurt in Oost en werden steeds verder naar het Oosten weggebezemd.’

‘Waarschijnlijk juist door de Oorlog hadden mensen behoefte om geamuseerd te worden’.  Voor sommige artiesten ging dat dus gewoon door, en sommige konden juist daardoor overleven. Ze speelden voor de Duitsers, al dan niet gedwongen. Of ze speelden voor hen in Nederland die niet naar de concentratie kampen werden afgevoerd. In het boek lees je vrij helder beschreven hoe de Oorlogsjaren en de jaren erna voor Toon waren en hoe zijn leven op dat moment was. Persoonlijk vind ik het erg sterk dat dit ook in het boek beschreven wordt, juist omdat veel mensen van nu niet weten hoe het toen was. 


‘Het geluk zit niet in het ongestoorde bezit, maar in al die drukte en dat gedoe van het verkrijgen. Dat, verstrooit ons en leid onze gedachten af van de zorgen.’

ce8068c3e25fea03fa107c202b544f23

Nog enkele Boek-Fragmenten:
* ik heb  ze even blauw en zwart, om en om gedaan, zodat duidelijker is wat bij elkaar hoort. 

‘Daar draait het immers het hele leven om. Als twee mensen elkaar begrijpen en aanvullen en helpen en bijstaan, samen alle dagen van het leven beleven- met de werkelijke lust om elke dag samen iets te maken, morgen faalt de ene-overmorgen de ander maar er is geen falen zo groot dat de echte liefde niet vergeven zou. Samen in de blijheid en samen in de ernst. Met zijn tweeën is het leven dubbel mooi dan alleen en half zo zwaar dan alleen.’   

‘Ik weet niet hoe ‘k het doe
 het gaat vanzelf.. ik schep het
 ze zeggen wel es: jong talent
 dat ben ik niet maar ‘k heb het.’  

‘ Hij bleef erover nadenken en schreef dat niets alleen is in de natuur, dat eenzaamheid niet bestaat, dat alles samenspeelt met alles. 

Ik wil het land niet zien als land
De zee niet als de zee
Want wind en grind en klei en zand
Ze spelen allemaal mee

Er is geen op zichzelf staand iets
Geen pannenkoek, geen damesfiets
Maar alles is in één balans
Het hart van Mien, de dood van Frans.’ …

… ‘Soms overweldigt mij de vreugde
Lacht de hemel diep in mij
Ik loop van levenslust te schreeuwen
Loop te zingen door de wei
Ik proef de wijn- ik smaak het eten
Dans door de regen zonder jas
Ben opeens totaal vergeten
Hoe in en in bedroefd ik was.’ 

‘Toen zag ik in de verte de glooiende heuvels van de overkant
en op de heuvels viel wat zilverlicht
de hemel gaf een teken
het kan…
je haalt het…
en ik beklom de heuvels van de overkant.’ 

‘Een eik is een eik
En een den is een den
Zo wil ik leven
Ik wil zijn wat ik ben
Ik hoef niet rijk te zijn,
gevierd te zijn, niet groot te zijn of sterk
Maar ik wil geen populier zijn
 die zich aanstelt als een berk’

‘Je voelt als iemand huilt of lacht
of als de regens zingen
dat zich één grote lieve kracht
verbergt in alle dingen’  
…Toon over de schepping…de kracht die hij God noemt.

‘Zij is mijn nu, mijn toen,
 Zij is mijn leven
 Zij is mijn denken en mijn doen,
 Zij is mijn lied
 Ik weet ’t haast zeker, Heer, 
 U hebt mij haar gegeven
 want zoiets liefs,
dat geven mensen niet!’ 

 ‘Zo’n hoedje is theater
  zo’n deuntje is klassiek
  zo’n hoedje is theater
  zo sta je op de kiek
  alsof het altijd zomer was 
  al sneeuwt  het al een poos 
  en als je liedje uit is gaat je hoedje in de doos
  je zon is van papier-maché je rozen van papier
  je lieve blije blauwe zee zingt alleen maar hier
en al is het maar theater
allemaal net een tikkie te
ik draai me naar de zon
dan valt de schaduw achter me’

‘Ik wil een nieuwe wereld
met alleen maar lieven
waar geen meter plaats is voor de agressieven
waar geen kans is voor de rijke krijgsmeneren
waar mensen wandelen in plaats van te marcheren
waar alle mannen flirten met hun eigen vrouwen
… en kinderen dansen met confetti in het haar
waar we hopen en vertrouwen
bruggen naar de hemel bouwen
en wie zich daar niet aan kan houen
die sla ik persoonlijk in elkaar.’

‘Ik heb het leven lief
de hoge regenbogen
de glimlach in je ogen
Ik heb het leven lief
 en jij mijn lief en jij
je hebt me van je leven
het mooiste stuk gegeven.

Ik heb jouw leven lief
en jij en jij en jij (wijst naar de zaal)
jij gaf me zoveel dingen
jij hebt me leren zingen
Ik heb het leven lief
Ik heb het leven lief’

 

De Ballonnen van TOON: die regelmatig terugkwamen in zijn leven

anp01_12985411_x_0

Ik had me zoveel mooie dingen voorgenomen
Maar opeens kent het leven geen pardon
En je ballon blijft ergens hangen in de bomen
Terwijl jij denkt dat je op weg bent naar de zon
De zon gaat op, de zon gaat onder
Maar ze gaat niet uit.’

Toon bleef zingen over de blije dingen, ook als de zon minder scheen…

‘Maar ze komt terug ook midden in misère
 Ze komt terug, die veel bezongen zon
Het kan een glimlach zijn die straalt in de parterre
Het kan een kind zijn met een blauwe luchtballon.’

…’En als ik zeg dat ik verliefd ben op ballonnen
Is dat de waarheid en het is nog net als toen
Als je mij vraagt ben ik nog niet eens begonnen
Er is met ballonnen nog ontzettend veel te doen.’ 

…’Zo is het indertijd begonnen met een bonte tros ballonnen
Omdat zo’n luchtballon bij het beginnen past
Nu zie ik ze anders die ballonnen en die goudpapieren zonnen
Maar het is gek, je houdt je ergens toch aan vast.

Mensen bouwen luchtkastelen, willen naar de sterren drijven
Willen als het even kan nog een poosje kinderen blijven
Maar de tijd gaat zo vlug, de tijd gaat zo vlug
En laat je het draadje los dan komt ie nooit meer terug.’

‘De ballon verscheen zelfs op zijn moeilijkste moment, na de dood van Rietje, toen alles zwart werd en hij werklijk troost nodig had.’

‘Ik zing m’n leven lang
En ik hoor het de mensen wel  eens denken
Wie is die idioot met die ballonnen
Die van de liefde zingt elk ogenblik
En rozen plukt in zelf verzonnen zonnen
Die idioot, ben ik
Want ik geloof in vandaag, niet in voorbij’ 

anp-912498
… ‘Als de liefde niet bestond
Zullen ze stilstaan, de rivieren
En de vogels en de dieren
Als de liefde niet bestond

Nergens zouden bloemen staan
En de aarde zou verkleuren
Overal gesloten deuren
En de klok zou niet meer slaan

Ik zou sterven van de kou
En m’n adem zou bevriezen
Als ik je liefde zou verliezen
Er is geen liefde zonder jou’

 

 

Appels op de Tafelsprei:

 

 

Het boek is in diverse boekhandels te verkrijgen; 
ISBN-Nummer: 978-90-388-9319-8
Bol.com: Toon op bol.com
Uitgeverij: Nijgh & van Ditmar
Meer over Toon: – zoek via google of zie: Wikipedia: TOON
Bron: Toon ~ de Biografie
Samengesteld door: Jacques Klöters; alle eer en respect voor hoe hij dit boek in elkaar heeft gekregen en het vele werk dat daarin gezeten heeft!
Meer over Jacques Klöters: Wikipedia Jacques…

toon_hermans_overleden

                    ………….. ~ ❤ DAG TOON  ❤ ~ ……………..

 

©Debbie 🙂    07-02-2017

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s