RECENSIE: Judas ~ Astrid Holleeder

9200000068978371
‘Beklemmend, inktzwart
en op sommige momenten
huiveringwekkend. Toch emotioneert
het boek ook en ontbreekt de
Amsterdamse humor niet, hoewel
die meestal cynisch en hard is.’
~ John van den Heuvel,
De Telegraaf

LEES HIER MEER OVER: ‘JUDAS’:

‘Het was een best dik boek, maar ik moet zeggen achteraf viel het mee en het was zeker wel de moeite waard om het te lezen! ‘  ~ Debbie

‘Het boek leest wel fijn, doordat het overzichtelijke hoofdstukken zijn. Sommige fragmenten en hoofdstukken zijn wel behoorlijk heftig. Dat iemand zo met zijn eigen familie-leden kan omgaan… En zijn gevloek wanneer hij ineens extreem agressief word, en het rondsmijten met erge ziektes…  De spelletjes die hij speelt om zijn zin te krijgen of iets van iemand gedaan te krijgen. En ook iemand die alles wat afwijkt, van wat ‘normaal’is, of wat hij van de andere persoon verwacht, meteen opvalt en verdacht vind. En zo ineens voor je deur kan staan… One word: Creepy ...

‘Ik heb bewondering en diepe respect voor de flinke dosis durf en vooral LEF, die Astrid Holleeder bij elkaar heeft moeten rapen, om dit boek te schrijven en tegen hem te getuigen! Ik hoop voor hun dat ‘in the end’ zij hun leven weer beetje bij beetje terug krijgen en dat ‘Hij’ hen nooit meer kwaad kan doen… mijn oprechte hoop. Dat wens ik hun allemaal toe! Alle kracht en goeds  ‘

Kan het zeker aanraden om het boek NU te lezen! Gezien het zeer actueel is en met regelmaat nog in het nieuws is of voorbij komt bij RTL Boulevard, omdat ‘het proces en de verhoren/ getuigen verklaringen etc…’ nog altijd bezig zijn in ‘de Bunker’ te Amsterdam, Nieuw-West.

** Er is ook al een 2e vervolg-boek van haar hand: ‘Dagboek van een getuige’ !

‘ Een valse hond sluit je op in een hok,
of laat je inslapen…’

Astrid en Sonja Holleeder besluiten in 2013 te doen wat niemand voor mogelijk hield: ze staan op tegen hun broer Willem –  die na zijn vrijlating in 2012 tot nationale knuffelcrimineel was uitgegroeid – en leggen zeer belastende verklaringen tegen hem af, net als zijn ex-vriendin Sandra den Hartog. De dag dat het nieuws op 24 maart 2015 naar buiten komt- ‘Vrouwen vloeren Holleeder’- worden in een uitzending van RTL Late Night een aantal schokkende geluidsfragmenten uitgezonden. Het luidt de val van de onaantastbare Willem Holleeder in.

Wat weinigen wisten, is dat Willem Holleeder zijn familie dertig jaar lang terroriseerde, afperste en bedreigde, precies zoals zijn alcoholistische vader- werknemer bij Heineken – de familie jarenlang had overheerst en mishandeld. Kinderen, vrouwen, aangetrouwde familie, tot aan moeder Stien toe: niemand ontkwam aan hun despotische gedrag.

Judas speelt zich af tussen 2012 en het heden, en is doorspekt met flashbacks naar spraakmakende gebeurtenissen in het verleden. Het is een verbijsterende familiekroniek waarin Astrid Holleeder een onthutsend portret schetst van een gezin dat sinds 1983 – het jaar van ‘de Heineken ontvoering’ – alleen nog maar een achternaam heeft: Holleeder. In dit unieke boek vertelt zij op indringende wijze over de impact van de ontvoering op alle familieleden, de verwijdering tussen de bloedgabbers Willem Holleeder en Cor van Hout (die in 2003 om het leven kwam), de bedreiging van Peter R.  de Vries, liquidaties en afpersingen in het criminele milieu. Ook spreekt ze vrijuit over haar jeugd en haar moeder, de kinderen, haar ex-partners, haar werk als advocate en haar dubbelrol als consigliere van haar broer.

Door zich als vertrouweling op te stellen kon Astrid dicht in de nabijheid van haar broer verkeren, en hun gesprekken in het geheim opnemen, met maar een doel: hem levenslang geven.’

‘De vrouw die zich uit dit milieu heeft weten te ontworstelen moet van tropisch hardhout zijn gemaakt. Judas is een fascinerende en ontroerende zendenschets’ Sheila Sitalsing, De Volkskrant

Fragmenten:

‘Dat was onze pater familias.
Hij hield ons al die jaren dicht bijeen, we waren inderdaad een gesloten maffiafamilie, maar allemaal met maar een doel: dat hij ongestoord zijn gang kon gaan, dat de waarheid over de man met wie iedereen op de foto wilde.
Geloof me: leven met de maatschappelijke veroordeling voor de Heineken-ontvoering was voor onze familie minder erg dan leven met zijn nieuw verworven sterrenstatus.’…

‘Mijn vader behandelde zijn kinderen net zoals hij zijn vrouw behandelde. Hij sloeg ons, hoe klein en weerloos we ook waren. Net als bij mijn moeder had hij daar geen reden voor nodig, een aanleiding verzon hij ter plekke. Zo rechtvaardigde hij voor zichzelf dat hij tegen je mocht schreeuwen en je mocht slaan. Het was altijd ‘onze eigen schuld’, wij dwongen hem ertoe. Mijn moeder beschermde ons zo veel mogelijk tegen hem. Wanneer hij ons sloeg, sprong zij ertussen en ving de klappen op. Vaak kon zij de volgende ochtend niet lopen of haar armen bewegen. Van kleins af aan deden we allemaal onze uiterste best om niet de aandacht van mijn vader te trekken, want aandacht van mijn vader betekende het risico op schelden, schreeuwen en slaan. Thuis waren we voorbeeldig. Op school waren we braaf, gehoorzaam, letten we op in de les en deden ons best. Op straat waren we nooit brutaal of baldadig. We waren in onze kindertijd stuk voor stuk volgzame, brave kinderen, die nooit een regel overtraden.
Wij wisten al heel jong dat geen van ons het risico kan lopen dat een schoolmeester of buurman naar mijn vader ging om over ons gedrag te klagen, want dan waren de rapen gaar. Niet alleen voor onszelf, maar ook voor mijn moeder en de andere kinderen van het gezin, die dan ook moesten lijden onder het juk van mijn vader.’

 

‘Totdat Wim in 1996 nauwelijks nog kwam.
Kinderen zijn voor Wim interessant zolang ze de volwassene die hij op het oog heeft kwetsbaar maken. Wil hij bij die volwassene in het gevlei komen, dan is hij fantastisch voor de kinderen. Dat lukte altijd, want iemand die zo lief voor kinderen is, kan toch alleen maar een vreselijk aardige man zijn? Was hij eenmaal ergens binnen, dan diende dat kind als dreigmiddel om gedaan te krijgen wat hij wilde. Speelde hij het ene moment nog zo leuk met de kinderen dat het vertederde, het volgende moment werden ze bedreigd met de dood als pappie of mammie niet deed wat hij wilde.
We probeerden onze kinderen zo ver mogelijk bij hem vandaan te houden en dat lukte over het algemeen prima, want uit zichzelf had hij geen enkele belangstelling voor ze. En zodra hij interesse voor een van hen toonde, wisten we dus dat het mis was.’

Dit boek is in diverse boekhandels verkrijgbaar…

ISBN-Nummer: 978 90 488 2502 8 
Bol.com: Judas ~ op Bol.com
Vervolg boek: Dagboek van een getuige bol.com
Bron:
Judas… een familiekroniek ~ Astrid Holleeder
Uitgeverij: Lebowski
Meer over de auteur/ achtergrond etc: Wikipedia Astrid H…
Of zoek via google …

& als er nieuws is over het verloop; dan is dat vast te volgen via de bekende media-kanalen!

© Debbie :O         23-05-2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s